Maral...

22 Haziran 11:29'da Maral dünyaya geldi... Herşey yolunda... Ancak gecelerim gündüzlerim karıştı, tam bilgi veremedim... Süt verme, gaz çıkarma, üst değiştirme derken 10 günü geride bıraktık. Benimle ilgili bazı sorunlar oldu... Bir de üstüne diş ağrısı geldi... Neyse yavaş yavaş onlarda düzeliyor.. İstanbul'da detaylarla görüşürüz diyorum...

Bu arada Maral benim çocukluk arkadaşım. New York'da yaşıyor. O da ismini koyduğumuzu duyunca bir ağladı bir duygulandı...dedim ya.... detaylar, resimler, videolar hepsi İstanbul'a...

Hepinizi öpüyorum :))))

Annem, babam geliyor!!!! Heyooooo!!!

3 aydır... 3 aydır annemi ve babamı görmedim. Çok özledim onları... Aralarında en çok ablamı özlerim ama o sağolsun burada... Yasmini zaten 3 gün görmeyince çok özlüyorumda... Annem ve babamı başka bir özledim. Bu gece, yani IStanbul saati ile Pazartesi sabahı annem yola çıkıyor. LOndra'ya gidecek. Sonra Perşembe babam Londra'ya gidecek ve oradan birlikte buraya, New York'a gelecekler....

Bir an evvel Perşembe olsun...

Ve... bir sorun çıkmaz ise, kız 22 Haziran Pazartesi aramıza katılacak...Sizleri haberdar edeceğim... Artık hakkaten de az kadlı... :)))

Kısa bir bilgi...

Nihayetinde 37. haftamdayım. Bu da şu demek: Bundan sonraki 3 hafta içinde bebek her an doğabilir. Yani fırındaki mercimek pişti... Herşey yolunda...Bir terslik olmazsa 15 gün sonra doğum gerçekleşecek. Ve inanın kendimi hiç bu kadar rahat hissetmemiştim. Bir iki kere kasılmalarım oldu ama panik yok. 

Annemlerin gelmesini bekliyorum şimdi. Ablam burada. Cemil burada... Annem ve babam yolda... Açıkça annemi ve babamı bu kadar özleyeceğimi bilmiyordum. Onları çok özledim. Evimi, düzenimi çok özledim. İstanbulu'da... Ama haberleri takip ediyorum yine acaip acaip şeyler. Daha bugün okudum, bir çocuk cesedi bir nehirden çıkartılıyormuş ve çekirdeğini kapan gelmiş izlemeye... Off... İnsanlara bak... Kafa yapılarına bak... Duyarlılığa bak... Daha neler neler var benim ülkemde. 

Ama kendi düzenime, kendi dünyama, kendi arkadaşlarıma gelince akan sular duruyor. Hepsini çok özledim. Hepinizi çok özledim. Ama az kaldı... Şu kız dünyaya gelsin... Ha bu arada isim hala yok. Suri de kaldık; anlamı benim ismimle aynı olduğu için başka bir sevdim... Bir de Maral var... Bakalım... Yepyeni bir şey de olabilir. Ya da çok çok eski ve klasik. Hep birlikte göreceğiz :) 

Yasmin ve ben deniz taxi ile Brooklyn'den Manhattan'a dönerken...Daha doğrusu dönmüşüzde... Yanaşmayı beklerken :)

Doğuma 1 ay kala...

Evet Yaklaşık 1 ay sürem kaldı doğuma. Herşey iyi gidiyor. Bebek içeride bir sağa bir sola yatıyor. Her gün abartısız 6-7 saat yürüyorum. Kilo aldığım söylenemez. Kız 2 kiloyu geçti. Sağlımız iyi. Ne kadar zorlu bir ilk 3 ay geçirdiysemde, bir o kadar kolay ve rahat bir son 3 ay geçiriyorum. Cemil gitti, ablam geldi, Cemil döndü Yasmin'e ev bakmak derken zaman nasıl geçti anlayamadım. İyi de oldu. Bir iki defa kasılma yaşadım ama panik olmadan hayata devam... Bu günlerde ancak popomun üstüne oturabiliyorum... Bundan sonra daha çok fırsat bulabileceğim maillerime bakmaya, blogları takibe, etc... 

Neyse şimdilik yine kaçıyorum. Metropolitan müzesi, Moma bizi bekler... Bu arada merak edenlere.. 1 resmim var. Geçen gün çektik. Çok iyi değil. Ama tek! Şimdilik bununla idare lütfen... :))) Hepinizi kucaklıyorum... 

Merak edenlere çok kısaca...

Beni merak edenlere hemen söyleyeyim... Herşey yolunda. New York'da evimi tuttum sonunda. Zor oldu açıkça ve hepsini anlatacağım ama yapılması gereken işler daha var. Kolay değil eve yerleşmek. Bir yerleşeyim, Cemil'i Istanbul'a yollayayım, herşey daha kolay olacak benim için...

Ben iyi, bebek iyi, New York - bildiğin New York. Şahane....

Hava soğuk ama ısınacak nasılolsa....

Herneyse yakında çok yakında görüşmek dileğiyle.

Sevgiler hepinize...